Ο συγγραφέας του συγκεκριμένου πονήματος, Ανδρέας Χ. Ζούλας,  στον πρόλογό του επισημαίνει:

Αντικείμενο της έρευνάς μου και τίτλος του βιβλίου είναι…

ΤΡΕΙΣ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

(για έργα του Αισχύλου, του Ευριπίδη και του Αριστοφάνη).

…είτε εξ αρχής είτε από πολύ παλιά. Κοινό τους γνώρισμα, η γενική αποδοχή τους, παρά το γεγονός ότι αλλοιώνουν το γράμμα και το πνεύμα του Κειμένου…
-Ο Αισχύλος στον «Αγαμέμνονα γράφει (στον στίχο 688):
ΕΛΕΝΑΣ, ΕΛΑΝΔΡΟΣ, ΕΛΕΠΤΟΛΙΣ. Πώς και γιατί το ΕΛΕΝΑΣ έγινε ΕΛΕΝΑΥΣ και έκτοτε γενικώς εκθειάζεται η – λανθασμένη – «διόρθωση»/παρέμβαση;

-Ο Ευριπίδης στις «Βάκχες», στο θεωρούμενο «δυσνόητο» χωρίο, (στ.402-411) δεν γράφει ούτε εννοεί ότι ο Νείλος αρδεύει την… Πάφο. Πώς και γιατί επεκράτησε το αντίθετο και τι, πραγματικά, λέει ο Ευριπίδης;

-Ο Αριστοφάνης στις «Νεφέλες» δεν σατιρίζει τον Σωκράτη, πως γενικώς πιστεύεται… Τι και ποιον σατιρίζει;

Η αποκατάσταση του ορθού, όσον αφορά το «γράμμα» στις δύο πρώτες περιπτώσεις, εμπεριστατωμένη και ενδιαφέρουσα, ήταν οπωσδήποτε πιο= εύκολη από την αποκατάσταση του «πνεύματος», στην τρίτη περίπτωση…

λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Ανδρέας Χ. Ζούλας γεννήθηκε το 1942 στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Δημοσιογράφος, με επαγγελματική σταδιοδρομία από το 1965 μέχρι το 2010. Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανε- πιστημίου. Διετέλεσε ρεπόρτερ, πολιτικός συντάκτης, σχολιαστής, αρθρογράφος αθηναϊκών εφημερίδων, καθώς και Αρχισυντάκτης της «Καθημερινής» και του «Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων». Παραγωγός ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών πολιτικών εκπομπών. Παντρεμένος με την Μαίρη Λομβάρδου, έχουν δύο γιους και μία κόρη και έξι εγγόνια.

Έχει μεταφράσει το σύνολο των σωζόμενων έργων της κλασικής δραματουργίας: Επτά τραγωδίες του Αισχύλου, επτά τραγωδίες και ένα σατυρικό δράμα του Σοφοκλή, δέκα εννέα δράματα του Ευριπίδη, ένδεκα κωμωδίες του Αριστοφάνη και πέντε κωμωδίες του Μενάνδρου. Έχει επίσης μεταφράσει τα έργα: ΟΡΦΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ, ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΕΡΜΗΝ και ΒΑΤΡΑΧΟΜΥΟΜΑΧΙΑ. Όλες οι μεταφράσεις του έχουν απόλυτη αντιστοιχία στίχων με το αρχαίο κείμενο και ισοσυλλαβία (στίχου της μετάφρασης με τον μεταφραζόμενο στίχο του αρχαίου κειμένου).