Μια κραυγή, έτοιμη να διαπεράσει τα ουράνια, ακούστηκε το Σάββατο, 04 Ιουλίου 2026, στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου.

Στη σκηνή συναντήθηκαν είκοσι μία γυναίκες από την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και την Πολωνία, ηλικίας από 9 έως 71 ετών. Μια Χορωδία που αποτελείτο από μητέρες και κόρες, επιζώσες και μάρτυρες του ολέθρου που γεννούν οι ένοπλες συρράξεις, λειτούργησαν σε αυτή τη σκηνική σύνθεση ως φορέας διαφορετικών βιωμάτων και πολιτικών εμπειριών.

Ανάμεσά τους πρόσφυγες από τη Μαριούπολη, το Κίεβο, το Ιρπίν και το Χάρκοβο, γυναίκες που διώχθηκαν, αλλά και γυναίκες που άνοιξαν τα σπίτια τους για να υποδεχθούν άλλες. Οι μαρτυρίες μητέρων και παιδιών, ξεριζωμένων από τον πόλεμο, έγιναν το υλικό ενός έργου που αρθρώνει μια συλλογική φωνή καταγγελίας.

Η Μάρτα Γκόρνιτσκα, ιδρύτρια του CHORUS OF WOMEN στη Βαρσοβία και του POLITICAL VOICE INSTITUTE στο Βερολίνο, έδωσε φωνή σε ένα πολυπρόσωπο σώμα που έγινε φορέας μνήμης των γυναικείων πολυφωνικών παραδόσεων μέσα στον χρόνο.

Το έργο ξεκίνησε με μια shchedrivka, ένα παραδοσιακό ουκρανικό τραγούδι ευχής, συνδεδεμένο με την αναγέννηση και την ανανέωση της ζωής.

Στη συνέχεια, ουκρανικά λαϊκά τραγούδια, παιδικές ρίμες, νανουρίσματα, ξόρκια και πολιτικές φράσεις συνέθεσαν ένα πυκνό ηχητικό τοπίο, όπου οι επιμέρους παρουσίες παρέμειναν ζωντανές μέσα στο σύνολο.

Με τις πολεμικές θηριωδίες και το γυναικείο σώμα τραυματισμένο, βιασμένο από την αρχή της ιστορίας του κόσμου,  το Mothers – A Song for Wartime αποτελεί μια θαρραλέα κραυγή για ειρήνη, ενάντια στις φρικαλεότητες των σύγχρονων πολεμικών συγκρούσεων με ένα έντονο αποτύπωμα, βιωματικές μαρτυρίες αλλά και μία αναπόληση για τις στιγμές της ειρηνικής καθημερινότητας που προηγούνται κάθε βίαιου πολέμου.