[…] Στο όνειρο που περπατούσα όλα έμοιαζαν με αναπάντητα ερωτήματα, σε στάσεις λεωφορείων. Όταν ξυπνήσω δεν θα θυμάμαι τίποτε από όλα αυτά. Κι όμως για πολλά χρόνια, η αλήθεια χτυπούσε στη καρδιά μου. Απλά εγώ ήθελα να κοιμάμαι, γιατί με βόλευε. 

Ίσως γι αυτό τα καλύτερα ποιήματα δεν μας αφήνουν απλώς με αναπάντητα ερωτήματα. Μας αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο θέτουμε τα ερωτήματα. 

Και αυτό είναι ήδη μια μορφή γνώσης, έστω και αν δεν είναι η τελική αλήθεια.

Κ.Βήτα, Ιούλιος 2026

Χωρίς γωνία, Αδιέξοδο στο καλοκαίρι, Μέχρι να γυρίσεις, Το μπλε δέντρο: είναι μερικοί από τους τίτλους των ζωγραφικών έργων που ο Κ.ΒΗΤΑ παρουσιάζει για πρώτη φορά στο κοινό, στο MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στον χώρο Case Studio, στην έκθεση «Μόνο η ακτογραμμή μένει», από την 1η Οκτωβρίου 2026 έως τις 31 Ιανουαρίου 2027. Η έκθεση αποτελεί, παράλληλα, εναρκτήρια δράση του προγράμματος των 61ων Δημητρίων του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Και αν οι τίτλοι αυτοί διαβάζονται ως τίτλοι έργων, την ίδια στιγμή ακούγονται και ως στίχοι. Όπως στίχος είναι και ο ίδιος ο τίτλος της έκθεσης. Οι «μελωδίες» της μεταφέρονται στη ζωγραφική μέσα από τα χρώματα, τα πλαίσια, τις μορφές και τα στοιχεία που συνθέτουν τα έργα. 

Γνωστός στο κοινό κυρίως ως μουσικός και στιχουργός, ο Κ.ΒΗΤΑ έχει ακολουθήσει, κατά διαστήματα, και μια παράλληλη εικαστική διαδρομή. Η σχέση του με τις εικαστικές τέχνες ξεκινά ήδη από την εκπαίδευσή του, με σπουδές ζωγραφικής και ιστορίας της τέχνης στη Μελβούρνη, όπου γεννήθηκε, και συνεχίζεται μέσα από την προσωπική του μελέτη και τη συστηματική εικαστική του εργασία.

Περίπου είκοσι χρόνια μετά την πρώτη ατομική του έκθεση το 2005 στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης —νυν MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών— ο Κ.ΒΗΤΑ επιστρέφει στην πόλη με μια σειρά ζωγραφικών, ονειρικών αποτυπώσεων. Τα έργα της έκθεσης χρονολογούνται από το 2019 έως σήμερα και αποκαλύπτουν μια διαφορετική, αλλά βαθιά συγγενική, πλευρά της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.

Με αναφορές στον Συμβολισμό και στους ναΐφ ζωγράφους του 20ού αιώνα, ο Κ.ΒΗΤΑ δημιουργεί ένα χρωματικά έντονο και προσωπικό σύμπαν. Σε αυτό, η ανθρώπινη μοναξιά συνυπάρχει με την ποιητικότητα και τη μελαγχολία, αλλά και με μια διακριτική, κρυφή αισιοδοξία: την προσδοκία ότι οι άνθρωποι, έστω και μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο, κάποτε θα συναντηθούν. 

Τα βουνά, τα δέντρα, τα νερά και ο ουρανός που εμφανίζονται στα έργα δεν παραπέμπουν σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική τοποθεσία. Παραμορφώνονται, απλοποιούνται και μετασχηματίζονται, προκειμένου να μεταδώσουν συναισθήματα όπως η απομόνωση, η αγωνία, η γαλήνη, η νοσταλγία ή ο φόβος του θανάτου.

Μοναχικές φιγούρες ή ομάδες ανθρώπων —φίλοι, εραστές, αδέρφια— κινούνται ή στέκονται, παρατηρούν και αγναντεύουν. Βρίσκονται σε μια ακίνητη και άχρονη στιγμή. Τα χρώματα —ροζ, πράσινο, μπλε, μοβ, ώχρες, ανάμεσα σε άλλα— εμφανίζονται στις πιο δυνατές αλλά και πιο ευαίσθητες εκδοχές τους. Δεν υπακούν στην πιστότητα ενός πραγματικού τοπίου, αλλά επιλέγονται ελεύθερα, σύμφωνα με τη συναισθηματική και θεματική λειτουργία τους. Έτσι, ο τόπος που βλέπουμε παραμένει ανοιχτός: δεν γνωρίζουμε αν είναι υπαρκτός, φανταστικός, ονειρικός ή εφιαλτικός.

Ως θεατές, καλούμαστε να δημιουργήσουμε μόνοι μας τις συνδέσεις και να τοποθετήσουμε τις εικόνες εκεί όπου αυτές συναντούν τη δική μας εσωτερικότητα. Ίσως αυτό να είναι και ένα από τα πιο ουσιαστικά στοιχεία της σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας και, ειδικότερα, του έργου του Κ.ΒΗΤΑ: η ανάγκη του καλλιτέχνη να συναντά τα όνειρα, τις αξιώσεις και τις απογοητεύσεις του ανθρώπου που στέκεται απέναντι από έναν πίνακα.

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Θούλη Μισιρλόγλου, Καλλιτεχνική διευθύντρια MOMUS-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης 

Eπιμέλεια: Θοδωρής Μάρκογλου, Ιστορικός της Τέχνης, Επιμελητής MOMUS

Παραγωγή: Δήμος Θεσσαλονίκης και MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο πλαίσιο των 61ών Δημητρίων. 

1 Οκτωβρίου 2026 – 31 Ιανουαρίου 2027

Εγκαίνια: Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026, 19:00