Καθώς το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λουτρακίου «ΓΕΦΥΡΕΣ» ολοκληρώνει ακόμα έναν επιτυχημένο κύκλο προβολών, εργαστηρίων, και ποικίλων δράσεων προσφοράς προς την περαιτέρω ανάπτυξη του τοπικού πολιτισμού και ώσμωσή του με διαφορετικά πολιτισμικά βλέμματα, η εμπνεύστριά του, σκηνοθέτις, σεναριογράφος και παραγωγός Πέτρα Τερζή μιλάει στο Days of Art in Greece για όλα όσα ανυπομονούμε να μάθουμε.

Η Πέτρα Τερζή αναλύει το σκεπτικό του φεστιβάλ πίσω από τις επιμελητικές επιλογές, τις παράλληλες δράσεις του Cineart International Short Film Festival, τις προβολές VR ενώ στέλνει ένα μήνυμά προς τους νέους δημιουργούς ενόψει της επικείμενης απονομής των Κινηματογραφικών Βραβείων «ΝΗΡΕΑΣ». 

Days of Art in Greece: Το φεστιβάλ φέτος παρουσιάζει 90 ταινίες από 26 χώρες με την παρουσία πολλών δημιουργών. Ποιος ήταν ο βασικός άξονας των επιμελητικών επιλογών σας και πώς καταφέρατε να γεφυρώσετε διεθνείς παραγωγές με τοπικές συμμετοχές;

Πέτρα Τερζή: Ο βασικός άξονας των επιλογών μας ήταν η δύναμη της αφήγησης και η ανθρώπινη εμπειρία. Αναζητήσαμε ταινίες που δεν περιορίζονται στα γεωγραφικά τους σύνορα, αλλά συνομιλούν με παγκόσμια ζητήματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθεκτικότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η κοινωνική αλλαγή. Το όνομα του φεστιβάλ είναι «ΓΕΦΥΡΕΣ» και αυτό ακριβώς επιδιώκουμε: να φέρνουμε σε διάλογο διαφορετικές κουλτούρες, κινηματογραφικές γλώσσες και δημιουργικές προσεγγίσεις.

Η σύνδεση διεθνών παραγωγών με τις τοπικές συμμετοχές επιτυγχάνεται μέσα από κοινές προβολές, συζητήσεις, εργαστήρια και δικτύωση. Δεν αντιμετωπίζουμε τον τοπικό και τον διεθνή κινηματογράφο ως δύο ξεχωριστούς κόσμους, αλλά ως μέρη της ίδιας δημιουργικής κοινότητας. Όταν ένας νέος δημιουργός από την Ελλάδα συναντά έναν σκηνοθέτη από την Αίγυπτο, την Ισπανία ή τον Καναδά, γεννιούνται νέες ιδέες, συνεργασίες και προοπτικές.

Ευθύμιος Δριτσας, Ηλίας Μαλανδρής, Γεωργία Ανέστη, Μαίρη Ραζή, Αλεξάνδρα Λαδικού, Πέτρα Τερζή, Αλκιβιάδης Δρίτσας

D.A.: Ποιος είναι ο στόχος πίσω από την ενσωμάτωση δράσεων όπως το Cineart International Short Film Festival, τα pitching & networking events και τα εκπαιδευτικά σεμινάρια;

Π.Τ.: Πιστεύω ότι ένα σύγχρονο φεστιβάλ δεν πρέπει να είναι μόνο χώρος προβολής ταινιών αλλά και χώρος δημιουργίας ευκαιριών. Το Cineart International Short Film Festival δίνει βήμα σε νέες φωνές και ανεξάρτητους δημιουργούς. Τα pitching και networking events βοηθούν τις ιδέες να μετατραπούν σε πραγματικά έργα, φέρνοντας σε επαφή σκηνοθέτες, παραγωγούς, επενδυτές και επαγγελματίες του χώρου.

Τα εκπαιδευτικά σεμινάρια, από την άλλη πλευρά, αποτελούν επένδυση στο μέλλον. Θέλουμε να ενισχύσουμε τη γνώση, να μεταφέρουμε εμπειρία και να καλλιεργήσουμε μια νέα γενιά δημιουργών που θα μπορεί να δραστηριοποιηθεί τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Ένα υγιές οπτικοακουστικό οικοσύστημα χτίζεται μέσα από τη συνεργασία, την εκπαίδευση και την ανταλλαγή εμπειριών.

Από την τιμητική βράβευση της Αλεξάνδρας Λαδικού

D.A.: Υπάρχει σημαντική έμφαση στις παράλληλες εκθέσεις και στην προβολή VR στο Beau Rivage. Πώς πιστεύετε ότι οι εναλλακτικές φόρμες αφήγησης αλλάζουν την εμπειρία του θεατή;

Π.Τ.: Η τέχνη εξελίσσεται συνεχώς και μαζί της εξελίσσεται και ο τρόπος που αφηγούμαστε ιστορίες. Οι εικαστικές εκθέσεις και οι εμπειρίες εικονικής πραγματικότητας δεν αντικαθιστούν τον κινηματογράφο· τον επεκτείνουν. Ο θεατής δεν είναι πλέον μόνο παρατηρητής αλλά συχνά γίνεται ενεργός συμμετέχων.

Ιδιαίτερα οι νεότερες γενιές είναι εξοικειωμένες με διαδραστικά περιβάλλοντα και νέες τεχνολογίες. Μέσα από το VR μπορούν να βιώσουν μια ιστορία εκ των έσω, ενώ οι εικαστικές εγκαταστάσεις δημιουργούν έναν διαφορετικό διάλογο με την εικόνα και το συναίσθημα. Το ζητούμενο παραμένει η αφήγηση, αλλά τα εργαλεία εμπλουτίζονται και ανοίγουν νέους δρόμους δημιουργικής έκφρασης.

D.A.: Η έναρξη με το «1st BRIDGES – Greece Classic on Wheels» δημιουργεί μία ιδιαίτερη σύνδεση ανάμεσα στο σινεμά και την πολιτιστική κληρονομιά. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα;

Π.Τ.: Η ιδέα γεννήθηκε από την επιθυμία μας να αναδείξουμε τη σχέση του κινηματογράφου με την ιστορία, τη μνήμη και την αισθητική κάθε εποχής. Τα κλασικά αυτοκίνητα δεν είναι απλώς οχήματα· είναι ζωντανά πολιτιστικά αντικείμενα που έχουν πρωταγωνιστήσει σε αμέτρητες κινηματογραφικές αφηγήσεις.

Η διαδρομή από τους Αγίους Θεοδώρους έως το Λουτράκι συμβολίζει επίσης τη σύνδεση διαφορετικών τόπων και κοινοτήτων. Το «Greece Classic on Wheels» λειτουργεί ως ένα ανοιχτό μουσείο που μας υπενθυμίζει πως ο κινηματογράφος δεν ζει μόνο στην οθόνη, αλλά συνομιλεί με την αρχιτεκτονική, το τοπίο, την τεχνολογία και την πολιτιστική κληρονομιά.

Έλενα Κρεμλίδου και Πέτρα Τερζή

D.A.: Ενόψει των Κινηματογραφικών Βραβείων «ΝΗΡΕΑΣ», τι μήνυμα θέλετε να στείλετε στους δημιουργούς που συμμετέχουν φέτος αλλά και στους νέους που σκέφτονται να υποβάλουν έργα στο μέλλον;

Π.Τ.: Θα ήθελα να τους πω να παραμείνουν αυθεντικοί και να μην φοβούνται να αφηγηθούν ιστορίες που τους αγγίζουν προσωπικά. Η τεχνολογία αλλάζει, οι πλατφόρμες αλλάζουν, όμως η αλήθεια μιας ιστορίας παραμένει διαχρονική.

Τα Βραβεία «ΝΗΡΕΑΣ» δημιουργήθηκαν για να αναγνωρίζουν το ταλέντο, την καλλιτεχνική τόλμη, την καθαρή καλλιτεχνική ματιά και την καινοτομία. Κάθε συμμετοχή είναι μια πράξη δημιουργικής γενναιότητας. Ενθαρρύνουμε ιδιαίτερα τους νέους δημιουργούς να δοκιμάσουν, να πειραματιστούν και να μοιραστούν τη δική τους ματιά για τον κόσμο.

VR

D.A.:Τι σηματοδοτεί η παρουσία αυτού του φεστιβάλ για τους νέους τρόπους αντίληψης του κινηματογράφου από τις τοπικές κοινωνίες και τη γεφύρωση διαφορετικών πολιτισμικών «βλεμμάτων»;

Π.Τ.: Πιστεύω ότι ένα διεθνές φεστιβάλ μπορεί να λειτουργήσει ως παράθυρο προς τον κόσμο αλλά και ως καθρέφτης της δικής μας κοινωνίας. Οι τοπικές κοινότητες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν διαφορετικούς πολιτισμούς μέσα από τον κινηματογράφο, ενώ παράλληλα οι επισκέπτες ανακαλύπτουν την ιστορία, την ταυτότητα και τη φιλοξενία του τόπου μας.

Η γεφύρωση διαφορετικών πολιτισμικών «βλεμμάτων» είναι ίσως η σημαντικότερη αποστολή μας. Σε μια εποχή όπου οι κοινωνίες δοκιμάζονται από διαχωρισμούς και στερεότυπα, ο πολιτισμός μπορεί να δημιουργήσει κοινό έδαφος. Μέσα από τις ταινίες αναγνωρίζουμε τις διαφορές μας, αλλά κυρίως ανακαλύπτουμε όλα όσα μας ενώνουν ως άνθρωποι.