Η έβδομη ποιητική συλλογή του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου, “Νοτιοανατολικά της Ποίησης”, ξεχωρίζει για τους σκόπιμα υπαινικτικούς στίχους της, που αφήνουν χώρο στην ερμηνεία του αναγνώστη. Ο βιωματικός τρόπος που δένει τις αφιερώσεις στην προμετωπίδα των ποιημάτων του με τις φλογισμένες λέξεις του, φέρνει το προσωπικό βίωμα στο προσκήνιο, ενώ το κόμμα-ανάσα στο ξεκίνημα πολλών στίχων δίνει έναν μοναδικό ρυθμό στην ποιητική του (κάποτε και ένα “παραξένισμα”-κατά την ορολογία των Ρώσων φορμαλιστών), σαν φυσική αναπνοή της γλώσσας. Αυτά τα στοιχεία δημιουργούν μια ποίηση ζωντανή, που δονείται από εσωτερική ενέργεια και καλεί σε επανάγνωση.

Η γραφή εναλλάσσεται ανάμεσα σε αναλυτικά περιγραφική ακρίβεια και αμεσότητα εκφραστική, διατηρώντας πάντα την ορμή της. Παραπέμπει συχνά σε μπητ τεχνοτροπία, συγγενική με στιγμές του Θωμά Γκόρπα, με ρυθμική ελευθερία και βιωματική ένταση. Ιδανική για λάτρεις της σύγχρονης ελληνικής ποίησης που αναζητούν τα όρια του υπαινικτικού, του αυθόρμητου αλλά και της πηγαίας ανάδυσης μιας κριτικής στη σύγχρονη απόσυρση του πολιτικού.