Για έβδομη χρονιά, οι μεγάλες ταινίες μικρού μήκους επιστρέφουν στις οθόνες μας. 

Δεκατέσσερεις βραβευμένες ελληνικές ταινίες από το 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας και τo 31o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας κάνουν πρεμιέρα στο Onassis Channel στο YouTube και στο onassis.org.
Από τις 29 Νοεμβρίου έως τις 10 Δεκεμβρίου, μικρές ιστορίες και μεγάλα συναισθήματα χωρούν σε λίγα μόνο λεπτά.

Σε ποια θερμοκρασία βράζει το αίμα πάνω στο χιόνι (Νεριτάν Ζιντζιρία, “Noi”);

Ένα ταξίδι μέσα στην αποπροσωποποίηση και την προσπάθεια ανασύνθεσης του εαυτού (Γιώργου Αγγελόπουλος (Αγγελογιώργας), “or how to disappear”).
Η Μίτση, ένα δεκατριάχρονο αγοροκόριτσο, έρχεται αντιμέτωπη με ένα τοπικό έθιμο, όταν της έρχεται για πρώτη φορά περίοδος (Γεύη Δημητρακοπούλου, «Μίτση»).

Μια συνάντηση ενός άντρα και ενός αγοριού στην άκρη της επαρχίας: για τον έναν απόλυτη ανάγκη, για τον άλλον προσμονή (Γιάννης Συμβώνης, «Μικρό σώμα»).

Δύο γυναίκες ζουν τις τελευταίες στιγμές της σχέσης τους (Λία Τσάλτα, «Το τίποτα και τα πάντα»).

Ένας τοπικός θρύλος, ένας απρόσμενος επισκέπτης, ένα εμμονικό κυνήγι δίπλα στο ποτάμι (Άκης Πολύζος, «Λουδίας»).

Δύο άντρες δεμένοι σε ένα εγκαταλειμμένο ναυπηγείο, με ένα μυστικό χωρίς επιστροφή (Κωστής Θεοδοσόπουλος, «Αυτός που κάποτε υπήρχε»).

Μπορεί ένα μυστικό να μείνει για πάντα θαμμένο; Δύο εργάτες ανοίγουν τον δρόμο προς μια μακάβρια αποκάλυψη (Στέλιος Μωραϊτίδης, «Οι λύκοι επιστρέφουν»).

Μια αλληγορία για τις ακραίες επεμβάσεις του ανθρώπου στον αστικό χώρο και το περιβάλλον (Ταξιάρχης Δεληγιάννης, Βασίλης Τσιουβάρας, “Holy Shit”).

Μια ολόκληρη ζωή στη θάλασσα εξακολουθεί να αντηχεί στη στεριά (Χρήστος Καρτέρης, «Να φοβάσαι τ’ άστρα του Nοτιά»).

Ένα πειραματικό, πολιτικό δοκίμιο για τη ζωή μιας φανταστικής Γερμανίδας φωτογράφου, μέσα από τα αρχεία και τις αναμνήσεις της (Γιάννης Καρπούζης, «Μαγκνταλένα Χάουζεν: Παγωμένος χρόνος»).

Μετά την τραγική απώλεια της αδελφής του, ο καλλιτέχνης Motoi Yamamoto διοχετεύει τον θρήνο μέσα σε εφήμερες εγκαταστάσεις από αλάτι (Σύλβια Νικολαΐδου, Νικόλας Ιορδάνου, “Requiem in Salt”).

Ένα docufiction για την εξοικείωση των κατοίκων της Νισύρου με τη θνητότητα (Ειρήνη Ζαχαριάδη, Kevin Walker, «Τα κρυμμένα από την ίδρυση του κόσμου»).

Με τι κόστος κερδίζει κανείς τον θάνατο (Δημήτρης Παπαθανάσης,  «Χους εἶ καὶ εἰς χοῦν ἀπελεύσει»)

Share This Story, Choose Your Platform!